Lipiec mógłby trwać cały rok albo przynajmniej pół:) Tyle smaków, zapachów, aktywności, spotkań, pakowania się, wyjazdów, załadowań pralki, rozpakowywania się. Dziwię się, że nadal mnie to nie męczy (a może trochę:). A i do pracy wracam z przyjemnością.
Lubię maj. Ścieżki rowerowe, ukwiecone łąki, pachnące lasy. Życie naprawdę staje się prostsze. Zwłaszcza kiedy ciało jest sprawne, a ruch i przebywanie "pod dachem nieba" dodaje endorfin. Do tego słońce, cisza i piękno przyrody. Wyłapywanie takich momentów staje się coraz trudniejsze, i dopiero wtedy przychodzi myśl, że to wszystko jest jednak luksusem i prostym zwyczajnym szczęściem.
"Jak pięknie jest rano, gdy jeszcze nie wszystko się stało i wszystko może się się stać, tylko brać.
Jak pięknie jest wiosną, gdy jeszcze nie wszystko wyrosło i wszystko może się stać, tylko brać, tylko brać..."
To kolejny zabiegany miesiąc. Bo żal nie korzystać ze słońca, wody, ciepłego piasku, nieprawdopodobne, że na malinach, morelkach itp. można mieć tyle energii:). Rower, pływanie, bieganie, spacery, siatkówka, badminton, plażowanie i przede wszystkim dużo spotkań w terenie:) Obowiązkowe spanie w namiocie, ogniska, las. Bywa, że coś mnie gryzie, zwykle są to komary. Bywa też, że jestem totalnie zmęczona tym wypoczywaniem. Wtedy zaplatam wieńce (z jaśminu czy nawłoci), i czytam, choć nie za dużo. A nade wszystko kocham patrzeć na szczęśliwe dzieci, które beztrosko chłoną ten świat.
Tak przecież było: drzewa były zielone, niebo błękitne, a ręce na rowerze nie zamarzały:) Słonecznie, ciepło, sucho i cudownie. Babie lato zachęcało do spacerów po lesie, w parku, nad jeziorem. Przed nami deszcze, wiatry, ponure dni. Ale też spotkania, gościnki, gorąca herbata, planszówki. Damy radę:)
Ełcka Kolej Wąskotorowa zaskoczyła nas pozytywnie. Niby nic takiego, a jednak klimatycznie, porządek wycieczki zgodny z planem, i ze smakiem. W wybrane dni, dzieje się więcej. My byliśmy w zwykły słoneczny dzień, na przejeździe w obie strony, z przerwą na piknik, ognisko, lody. W wagonach słodki gwar i zachwyty dzieci, spokojne rytmiczne ciuch ciuch, które koi emocje, usypia, sprawia, że wracają wspomnienia z dawnych długich podróży na drugi koniec Polski.
W końcu promienie słońca docierają do nas i sprawiają, że chce się wychodzić z domu i spędzać czas na łonie natury. Ciepły powiew wiatru, zielona trawa, ruch wystarczają, by endorfiny powodowały dobre samopoczucie, błogość i zadowolenie, poczucie, że tyle jest akurat w sam raz. A kiedy dochodzi jakiś spacer po lesie, nad jeziorem czy bagnem, spotkanie z rodziną czy przyjaciółmi, frajda jest ogromna. Kiedy widać odcienie zieleni, bociany i żurawie, słychać śmiech dzieci na podwórku, świat wydaje się zdecydowanie lepszy. Moc, energia, endorfina, łap je:).
.jpg)
Wakacje to przede wszystkim spowolnienie i robienie wszystkiego bez patrzenia na zegarek i pilnowania harmonogramu z librusa:) A kiedy trzeba coś zrobić na czas, wymaga to nie lada wysiłku. Małe i większe wyjazdy przyniosły chwile oddechu i oderwania od codziennego rytmu.
Długo wyczekiwaliśmy tego wyjazdu. Po drodze pojawiały się różne przeszkody. W końcu się udało. Po wspomnieniach z ubiegłego roku dzieciaki z kilku rodzin czekały na siebie, by wznowić rozmowy, zabawy, wspólne gry, śpiewy, kąpiele w jeziorze i skoki do wody, rozpalanie ogniska.
Dopóki lasy otwarte jesienią, korzystamy z przywileju spacerowania, wdychania świeżego powietrza, jazdy konnej, szukania grzybów i innych bajecznie kolorowych obiektów natury.
