"Najlepszym w jakiejś dziedzinie każdy by chciał. Co może ty nie?
Dlatego przecież tak cię wścieka, że Kuba dużo głośniej beka,
Zuzia większego robi zeza, a Jaś wie, co to katecheza,
Natalka puszcza lepsze kaczki, Kacper bez wstrętu je robaczki,
Grześ naśladuje strzały z uzi [nie tylko przy użyciu buzi]...
Nie martw się. Wszystkim zrzednie mina, kiedy usłyszą, jak przeklinasz!"
.png)
Ponad 500 stron ciekawostek, które czyta się jednym tchem. Trudne medyczne ciekawostki, fakty, definicje, procesy o ludzkim ciele i zdrowiu napisane w przystępny sposób, z głównym wątkiem przygód ośmiorga dzieci podczas nietypowego przygodowego Obozu Glutologicznego w Villi Vitalis.
.png)
Opowieść na czas adwentu w 24 rozdziałach. Pomysł jest ekstra, Niedźwiedź Wigilijny zbiera kartki z życzeniami od kolejno spotykanych na wsi osób. Życzenia bywają różne, proste i bardziej skomplikowane. Polanka w tajemnicy szykuje stajenkę ze zwierzętami. I wszystko byłoby ok, gdyby nie ten chaos, nagromadzenie postaci i nie do końca zrozumiałe dialogi. Obawiam się, że nie każde dziecko to zachwyci.
Rozmnażanie żab, traszek, przyswojenie słownictwa o bombach wodnych (spermatoforach), ampleksusie brzusznym, wargach kloacznych po tej lekturze nie będzie obce. Sztuka odróżniania habitatów (lasy, łąki i pola, mokradła, rzeki i jeziora, góry, morze i wybrzeże, miasto, gospodarstwo domowe, mieszkanie), czym jest "oczywiście poza stratą czasu" i jakie są zalety obserwacji, co warto wiedzieć o zwierzęciu "zanim zaczniecie za nim biegać". Autorowi udało się w tej książce zniesławić ponad 100 zwierząt "i wiele z nich jest nawet prawdziwych", a do tego górali, mazurów, warszawiaków, myśliwych, kilku muzyków, polityków, itp. Opisy naprawdę nie zachęcają do pójścia w las i obserwowania zwierząt. Zresztą "najgorsze, że trzeba pojechać w góry albo wejść do lasu", żeby dostrzec jakieś zwierzę, zdecydowanie lepiej się czyta niż szuka tych dzikich swawolnych gadów, płazów, ryb, i innych ssaków. Moc ciekawostek, humoru, nieszablonowych porównań, cudownie giętkiego i nieokiełzanego języka, i zupełnie odśmigłowych pomysłów na opisywanie świata przyrody. I za to kocham tę nie popularnonaukową książkę. I nawet odróżniam już "dzika od rowerzysty".
Zupełnie odlotowy, językowo zabawny, z przymrużeniem oka przewodnik świadomego obserwatora ptaków popularnych i tych mniej spotykanych. Przy każdym namierzonym gatunku jest miejsce do zaznaczenia w książce pod wdzięcznym hasłem "widziałem drania".
Naszpikowana informacjami, szczegółowa, bogata w treść, więc i niełatwa do przebrnięcia. Sporo momentów ciekawych, trochę mało fascynujących. Na pewno książka jest ważna, pokazuje los kilku kobiet, które walczyły o swoje kariery naukowe, o etaty na uczelniach, miano naukowczyń w ówczesnym świecie, gdzie tylko garstka kobiet kończyła studia, a jeszcze mniej chciało pracować naukowo, badać odległe krainy, szlifować warsztat antropologiczny.
.png)
Dobrze się czyta i słucha tych, którzy wspaniale dobierają słowa, tropią, potrafią nimi żonglować, bawić, plątać, wyjaśniać, wyłapywać to, co usłyszą od innych i opowiadać o nich niczym o najwspanialszych bohaterach. Udało mi się dorwać trzy tytuły z krótkimi dopracowanymi utworami Michała Rusinka i ilustracjami Joanny Rusinek. Dzięki czemu zabawa słowem, uśmiech na twarzach nie tylko dzieci, jest gwarantowany.
Wyspać się, żeby wstać rano z energią, dobrym samopoczuciem i zapałem do życia. Zasypiać szybko, wysypiać się idealnie, bez budzenia się, bez podkrążonych oczu, napuchniętych powiek:) Przez jedną trzecią swojego życia, z przerwami na ważne, trudne, stresujące epizody, które utrudniają dobry sen.
To ważne, by być świadomym, że ciało się zmienia, że potrzebuje naszej akceptacji, by dobrze nam było ze sobą. To ważne, by umieć się ze sobą dogadać, dobrze czuć się we własnej skórze, akceptować niedoskonałości, pracować nad sobą, nie porównywać się z innymi, doceniać piękno w różnorodności. A kiedy pojawiają się nieproszeni goście - kompleksy, umieć z nimi walczyć, mieć dystans do tego, co mówią o nas inni, nie pozwolić wtłoczyć sobie do głowy kąśliwych uwag rodziny czy kolegów. Umieć przerwać hejt, powiedzieć komuś lub przyjąć komplement. Ogarniać swoje emocje pojawiające się w związku z myśleniem o ciele. Zabrać się za porządkowanie, kiedy jest potrzeba i odpowiednia pora. Akceptować to, co idealne, ale i niedoskonałe czy wadliwe.
Zamiast szukać w sobie wad i ubolewać nad słabościami, spróbuj iść inną droga, doceniając w sobie to, co masz, rozwijając te cechy i predyspozycje, w których jesteś dobra. Bazując na swoich pasjach, cechach osobowości, buduj swoją drogę zawodową i ciesz się życiem.
Z dużą przyjemnością odkrywamy źródłosłów i ciekawostki na temat nazwisk wybranych i uporządkowanych przez Michała Rusinka. Nie ma nudy, jest ciekawość poznawania kolejnych nazw i tego, co się pod nimi kryje.
"Naszą wolnością jest nasze "wierhowanie", przenikanie w głąb, szukanie tego, co nietykalne, jedyne, przemienianie w wewnętrzny głaz człowieczeństwa".
Każdy, kto ma styczność z dziećmi, wie jak często emocje biorą górę, jak wystarczy niewiele, by z przyjemnej sytuacji, w minutę rozpętała się wojna, kłótnia, płacz, i jak trudno wrócić do równowagi dziecku, a czasem i dorosłej osobie. Bo samoregulacji potrzebuje każdy z nas, i każdy musi się jej nauczyć, im wcześniej, tym lepiej i z korzyścią dla siebie i otoczenia:)
Nigdy nie marzyłam o podróżowaniu czy zamieszkaniu w Stanach Zjednoczonych. Ale ta książka pokazała tyle pozytywnych stron kraju, jego klimatu, natury, obyczajów, zachowań mieszkańców, że trochę to marzenie we mnie zakiełkowało.
Z uśmiechem czytam o rodzicielstwie bez instrukcji, które dostarcza autorce (i pewnie niejednemu rodzicowi) tyle przeżyć, nieoczekiwanych sytuacji, bezkompromisowych zachowań, radości i zamartwień.
