Prosty język, różnorodna tematyka, historie, które oczarowują, bawią lub przejmują. Astrid Lindgren zna dziecięcy świat, wie, co się dzieje w sercach i głowach dzieci, i świetnie ubiera to w słowa, tworząc narrację, która nie pędzi, a przenosi w świat dziecięcych zabaw, pomysłów, radości lub zmartwień.
.png)
Nusia to bohaterka z jednej strony zachowawcza, działa zgodnie z wytyczonymi zasadami, ale kiedy dzieje się coś wyjątkowego, wykazuje się dużą wyobraźnią, odwagą i zaradnością.
Czytając przygody Klary i jej młodszego brata, mam skojarzenia z Pippi, Dzieci z Bullerbyn, serią Jaś i Janeczka. Wolne swobodne dzieciństwo, moc pomysłów na zabawy, osobisty urok dzieciaków i ich nieskrępowana wyobraźnia, zabawne historie opowiedziane z perspektywy dziecka, gdzie wszystko jest możliwe. To wszystko sprawia, że opowiadania czyta się przyjemnie, z uśmiechem na twarzy.
Momo to postać "nieco osobliwa i mogła trochę przerażać ludzi przywiązujących wagę do czystości i porządku". Jej głowa pełna wyobraźni, niezwykła zdolność do słuchania i otwierania się przed nią ludzi, pomysły na zabawy z dziećmi to główne jej cechy, które przyciągają uwagę ludzi w nowym miejscu, w którym się znalazła. Nie chce przyciągać uwagi policji, uciekła z domu, w którym bito dzieci, a okna zasłaniały kraty. Woli żyć ubogo, w ruinach starego amfiteatru, ale w spokoju, zwłaszcza kiedy nowi sąsiedzi darzą ją takim szacunkiem. Chętnie przychodzą rozmawiać, śmiać się, zwierzać, a dzieciaki lgną do zabaw, które prowadzone przez nią nie mają końca. "Momo była im potrzebna i dziwili się, jak sobie dawniej radzili bez niej".
Książki Dicka Bruna o Miffy nie należą do najnowszych, wydawane ponad dziesięć lat temu (pierwsza w 2008 roku, kolejne w 2010 i 11 roku) przyniosły uznanie wśród czytelników i nagrody (Grand Prix Książka Roku 2008; w konkursie Komitetu Ochrony Praw Dziecka). Wznowione z 60. i 70. lat pokazują świat prosty, zwyczajny, nieco inny niż dziś.
Kolorowy zawrót głowy z tymi drążkami. Drążki chwilę po wyjęciu ich z pudełka okazują się całkiem pomysłowym materiałem do wielu zabaw. Opakowanie ma kształt studni, łatwo i szybko się w nie wkłada drążki po zabawie (na szczęście:). Przedmioty proste mają tę przewagę, że stwarzają możliwość kreatywnej zabawy, rozwoju zdolności. Dlatego warto wprowadzać proste zabawy, na bazie których dziecko trenuje myślenie, sprawność manualną, koncentrację, wyobraźnię, a potem próbuje wymyślać własne zadania dla rodzica.
Fantastycznie ciekawa i zaskakująca książka o różnego typu konstrukcjach architektonicznych z całego świata. Krótkie wzmianki kto gdzie mieszka, w co wyposażony jest jego dom, jak zbudowany jest dom, i co w nim jest szczególnego. To, jak pomysłowe mogą być konstrukcje, jak oryginalne i niesamowite, z czego zbudowane, w jakich okolicznościach i jak nazwane. Konstrukcje, które istnieją rzeczywiście i są użytkowane przez człowieka.
"W trakcie podróży przez Afrykę byłem już rowerzystą, jeźdźcem, żeglarzem... a teraz zostałem rozbitkiem". Opowiadania o wyprawie Kazimierza Nowaka przez Afrykę napisane na podstawie jego reportaży czyta się znakomicie. Jego przygody ujęte w słowa Łukasza Wierzbickiego wyraźnie ciekawią młodego odbiorcę, na tyle że chce je czytać i zapamiętuje kolejne wydarzenia, podziwia podróżnika, uśmiecha się na kolejne spotkania z ludźmi i zwierzętami i nie raz zachwyca postacią.
Intrygujące przygody ciekawej świata niewidomej dziewczynki ujęte w kilka wybranych z życia dni.
"Pewnie i wam przytrafiają się czasem rzeczy, które właściwie nie powinny się zdarzyć. To znaczy nie zdarzyłyby się, gdyby czegoś tam się nie zrobiło. Albo też wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej, gdyby zrobiło się coś innego. Trzeba wybierać, jak na skrzyżowaniu: w prawo czy w lewo".
Piękna rymowana spokojna opowieść o nieuchwytnych krasnalach oraz kołysanki w językach Europy. Niepowtarzalne spotkanie z nastrojową muzyką i opowieścią do snu.
