To moja trzecia niezwykle trudna i smutna lektura autorstwa Jeana Hatzfelda, bez lukru, przeniknięta bólem, szczerością i wspomnieniami najbardziej krytycznych momentów, prawdą o człowieku. Nie da się jej przeczytać na raz, zbyt dużo w niej emocji, bólu, strachu. Zbyt trudno to zrozumieć, że "Ludobójstwo to nieludzki plan wymyślony przez ludzi, zbyt szalony i metodyczny".
"Nikt nigdy nie napisze całej prawdy o tej tajemniczej tragedii... Ludobójstwo to nie jakiś krzak, który wyrasta z dwóch czy trzech korzeni, ale splot korzeni, które gniły pod ziemią i nikt tego nie zauważył... Jest czymś więcej niż wojna, ponieważ jego zamiar trwa na zawsze, nawet jeśli nie zostało uwieńczone sukcesem. To zamiar ostateczny".
Jean Hatzfeld, autor trylogii o rwandyjskim ludobójstwie, kilkanaście lat po bratobójczej wojnie 1994 roku wraca do Rwandy, by oddać głos dzieciom ocalałych Tutsi i uwięzionych Hutu. Jak żyją, co myślą, czują, o czym marzą, jak zmagają się z piętnem masakry.
W tej książce najpierw zachwycają ilustracje, barwne, intensywne. Ale kiedy poznaje się strona po stronie postać Wangari Maathai, zachwyt przechodzi na główną bohaterkę, dzięki której tylko za jej życia posadzono około 30 milionów drzew. Robiłam to kilka razy w życiu i wiem ile trudu wymaga! (patrz mama w lesie 1, 2, 3, 4). Trudno nie zauroczyć się działaniami noblistki (w 2004 roku otrzymuje Pokojową Nagrodę Nobla "za wkład w zrównoważony rozwój, demokrację i pokój"), trudno przejść obojętnie wobec tak inspirującej kobiety prezydent, sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska i Zasobów Naturalnych.
Oto druga część pięknie ilustrowanego komiksu, którego akcja dzieje się w południowej Afryce. Pierwszy tom zdobył nagrodę na francuskim Festiwalu Komiksowym w Blois w 2020 roku. W tym samym roku na podstawie komiksu powstał długometrażowy film animowany.
Podróż po tak zróżnicowanym, dzikim i niepowtarzalnym kontynencie, to wielka frajda. Od północy, przez wschodnie wybrzeże i Madagaskar, na południe i do środkowej części kontynentu. Feeria barw, ciekawych historii, niezwykłych zwyczajów, oszałamiających miejsc, nieskazitelnej natury.
Choć ma ponad 600 stron, potrafi zachwycić swoją fabułą, kolejno poznawanymi bohaterami i losami niezwykłej małpy Sally Jones. Potrafi wciągnąć w zagadkę śmierci Alfonsa Morro i przejąć się losami niesłusznie oskarżonego przyjaciela gorylicy - Chiefa. Potrafi ująć przyjaźniami i przywiązaniem Sally do człowieka, jej zdolnościami, talentem Any, upodobaniem do rozpusty indyjskiego maharadży. Wiele wątków, które pojawiają się w 79 rozdziałach, wciągają, wywołują emocje i wspaniale obrazują kolejno prezentowane postaci i miejsca w Portugalii, na morzu, w powietrzu i w dalekich Indiach. Do tego delikatne ilustracje dodają uroku miejsc i postaci.
"W trakcie podróży przez Afrykę byłem już rowerzystą, jeźdźcem, żeglarzem... a teraz zostałem rozbitkiem". Opowiadania o wyprawie Kazimierza Nowaka przez Afrykę napisane na podstawie jego reportaży czyta się znakomicie. Jego przygody ujęte w słowa Łukasza Wierzbickiego wyraźnie ciekawią młodego odbiorcę, na tyle że chce je czytać i zapamiętuje kolejne wydarzenia, podziwia podróżnika, uśmiecha się na kolejne spotkania z ludźmi i zwierzętami i nie raz zachwyca postacią.
