.png)
Jak dogadują się ze sobą artyści, jak współgrają instrumenty w orkiestrze symfonicznej, jakie prowadzą spory, co się z nimi dzieje, jakie cechy posiadają, jakie są ich mocne strony. Kiedy wchodzą, kto prowadzi, do kogo trzeba się dostosować. Świat muzyki porywająco i rytmicznie zilustrowany zaprasza do sali prób, chaosu i zaprowadzonego porządku przez dyrygenta.
Nela mała reporterka to bohaterka, która imponuje, zaraża pozytywnym nastawieniem do świata, ogromną odwagą, chęcią robienia nowych rzeczy i odkrywania miejsc. Pokazuje, że do wypraw warto być przygotowanym, oczytanym, i traktować świat z szacunkiem i piękną wrażliwością. Czytamy kolejne książki podróżnicze wydawane na przestrzeni lat, i tak mijają nam kolejne wakacyjne wieczory. Książki Neli to kawał solidnej pracy, za które w 2017 otrzymała od magazynu National Geographic nagrodę podróżniczą Traveler za serię książek podróżniczych dla dzieci. Język, jakim Nela opisuje swoje doświadczenia czyta i odbiera się bardzo dobrze, dziecko jest zachęcone do wspólnego eksplorowania i poznawania świata.
Autobiografia naszej planety, jej przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Zgrabnie ujęte najważniejsze zagadnienia w trzech komiksowych rozdziałach. Bogato ilustrowane, i z porcją humoru. Pobudzają ciekawość świata i sprawiają, że chcesz wiedzieć więcej.
"Najlepszym w jakiejś dziedzinie każdy by chciał. Co może ty nie?
Dlatego przecież tak cię wścieka, że Kuba dużo głośniej beka,
Zuzia większego robi zeza, a Jaś wie, co to katecheza,
Natalka puszcza lepsze kaczki, Kacper bez wstrętu je robaczki,
Grześ naśladuje strzały z uzi [nie tylko przy użyciu buzi]...
Nie martw się. Wszystkim zrzednie mina, kiedy usłyszą, jak przeklinasz!"
Może nie należą do najłatwiejszych pierwsze lata życia mamy z dzieckiem, ale wypełnione totalną bliskością, uważnością, uczeniem siebie nawzajem, odkrywaniem, sztuką bycia tu i teraz. Niemal 24 godziny na dobę ręka w rękę.
Lipiec mógłby trwać cały rok albo przynajmniej pół:) Tyle smaków, zapachów, aktywności, spotkań, pakowania się, wyjazdów, załadowań pralki, rozpakowywania się. Dziwię się, że nadal mnie to nie męczy. A i do pracy wracam z przyjemnością.
Liczę kolejne nasze wspólne edycje wypadowe pod namiot. I doliczyłam się, że to już siódmy raz z rzędu w mieszanych kombinacjach, ale w tym samym miejscu. Z pamięcią mamy już lekkie kłopoty, pakujemy się dłużej, samochody są coraz bardziej wypełnione niezbędnymi przydasiami, jedzenie smakuje wyśmienicie. Integracja, radość z bycia razem, trochę zimne noce, czyste orzeźwiające jezioro, dużo frajdy. Trudno mi było w tym roku zebrać swoje siły, ale bardzo miło było się spotkać z ludźmi, poznać nowe osoby, patrzeć na integrację dzieci i młodzieży. Dużo wspólnej zabawy i dobrej energii.
