Jak przeklinać. Poradnik dla dzieci

 

"Najlepszym w jakiejś dziedzinie  każdy by chciał. Co może ty nie? 

Dlatego przecież tak cię wścieka, że Kuba dużo głośniej beka,

Zuzia większego robi zeza, a Jaś wie, co to katecheza,

Natalka puszcza lepsze kaczki, Kacper bez wstrętu je robaczki,

Grześ naśladuje strzały z uzi [nie tylko przy użyciu buzi]...

Nie martw się. Wszystkim zrzednie mina, kiedy usłyszą, jak przeklinasz!"

Dobrze być twoją mamą

Może nie należą do najłatwiejszych pierwsze lata życia mamy z dzieckiem, ale wypełnione totalną bliskością, uważnością, uczeniem siebie nawzajem, odkrywaniem, sztuką bycia tu i teraz. Niemal 24 godziny na dobę ręka w rękę.  

Wakacje na luzie

Lipiec mógłby trwać cały rok albo przynajmniej pół:) Tyle smaków, zapachów, aktywności, spotkań, pakowania się, wyjazdów, załadowań pralki, rozpakowywania się. Dziwię się, że nadal mnie to nie męczy. A i do pracy wracam z przyjemnością.

Wspólne biwakowanie

Liczę kolejne nasze wspólne edycje wypadowe pod namiot. I doliczyłam się, że to już siódmy raz z rzędu w mieszanych kombinacjach, ale w tym samym miejscu. Z pamięcią mamy już lekkie kłopoty, i trudno było się doliczyć:) Integracja, radość z bycia razem, trochę zimne noce, czyste orzeźwiające jezioro, dużo frajdy. Trudno mi było w tym roku zebrać swoje siły, ale bardzo miło było się spotkać z ludźmi, poznać nowe osoby, patrzeć na integrację dzieci i młodzieży. Dużo wspólnej zabawy i dobrej energii.

Może (morze) wróci

 

Reportaż powstał kilka lat temu, dokładnie w 2018 roku, napisany jest ekstra językiem, czyta się go z niedowierzaniem, zachwytem i w pośpiechu, żeby zdążyć wyczytać wszystkie obserwacje i uwagi  autora i poznać całą jego podróż po Uzbekistanie. Podróż już całkiem dawna, bo odbyta przez Bartka Sabelę w 2011 roku, jej celem było dotarcie do brzegów wysychającego Morza Aralskiego. To analiza kilku tygodni spędzonych w Uzbekistanie i "niewyobrażalnego szaleństwa, jakie wydarzyło się na tym terenie". "Z ponad 40 000 km zbudowanych kanałów jedynie kilkanaście procent jest odpowiednio uszczelnionych. Efekt jest taki, że prawie 70% wody odebranej rzekom nie dociera ani do upraw, ani do Morza. Dziesiątki km sześciennych wody wyparowuje". "Stężenie soli w samej wodzie, powietrzu i w błocie jest tak ogromne, że czuć je w nozdrzach. Dziwna, niepokojąca, martwa, trupia wręcz woń... Chyba nigdy nie widziałem niczego bardziej martwego i pozbawionego nadziei... Stoję po kolana w wodzie i jest mi głupio. Nas, ludzi, nie powinno tu być".

 

Inteligencja kwiatów

Niewątpliwie, "lato to pora szczęścia", a serwowane w tej książce opisy specyfiki życia kwiatów kwitnących głównie latem, wprawiają w dobre samopoczucie. Mimo, że książka została wydana w 1907 r., a w języku polskim po raz pierwszy w 1922, to kolejne jej nowe wydanie przyciąga uwagę, a treść czyta się z przyjemnością. Uroku niewątpliwie dodają wspaniale wykonane ilustracje, ryciny roślin bogate w najdrobniejsze szczegóły.

Ale drzewa!

"Drzewa od zawsze były nam szczególnie bliskie. Pierwsi ludzie na naszym kontynencie żyli przecież w lasach! Drzewa dawały im schronienie, pożywienie i drewno na opał. Ludzie wierzyli także w ich działanie lecznicze... Drzewa uznawano na siedziby duchów, bogów i innych mitycznych postaci".  

Nie spodziewałam, że ta książka może się tak bardzo spodobać dziecku. A jednak czytamy ją codziennie wieczorem głośno do snu, oglądamy cudowne grafiki, dajemy się zaskakiwać serwowanym informacjom. Przepiękny album o drzewach i o tym, co w lesie piszczy.