Autobiografia naszej planety, jej przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Zgrabnie ujęte najważniejsze zagadnienia w trzech komiksowych rozdziałach. Bogato ilustrowane, i z porcją humoru. Pobudzają ciekawość świata i sprawiają, że chcesz wiedzieć więcej.
"Najlepszym w jakiejś dziedzinie każdy by chciał. Co może ty nie?
Dlatego przecież tak cię wścieka, że Kuba dużo głośniej beka,
Zuzia większego robi zeza, a Jaś wie, co to katecheza,
Natalka puszcza lepsze kaczki, Kacper bez wstrętu je robaczki,
Grześ naśladuje strzały z uzi [nie tylko przy użyciu buzi]...
Nie martw się. Wszystkim zrzednie mina, kiedy usłyszą, jak przeklinasz!"
Może nie należą do najłatwiejszych pierwsze lata życia mamy z dzieckiem, ale wypełnione totalną bliskością, uważnością, uczeniem siebie nawzajem, odkrywaniem, sztuką bycia tu i teraz. Niemal 24 godziny na dobę ręka w rękę.
Lipiec mógłby trwać cały rok albo przynajmniej pół:) Tyle smaków, zapachów, aktywności, spotkań, pakowania się, wyjazdów, załadowań pralki, rozpakowywania się. Dziwię się, że nadal mnie to nie męczy. A i do pracy wracam z przyjemnością.
Liczę kolejne nasze wspólne edycje wypadowe pod namiot. I doliczyłam się, że to już siódmy raz z rzędu w mieszanych kombinacjach, ale w tym samym miejscu. Z pamięcią mamy już lekkie kłopoty, i trudno było się doliczyć:) Integracja, radość z bycia razem, trochę zimne noce, czyste orzeźwiające jezioro, dużo frajdy. Trudno mi było w tym roku zebrać swoje siły, ale bardzo miło było się spotkać z ludźmi, poznać nowe osoby, patrzeć na integrację dzieci i młodzieży. Dużo wspólnej zabawy i dobrej energii.
Niewątpliwie, "lato to pora szczęścia", a serwowane w tej książce opisy specyfiki życia kwiatów kwitnących głównie latem, wprawiają w dobre samopoczucie. Mimo, że książka została wydana w 1907 r., a w języku polskim po raz pierwszy w 1922, to kolejne jej nowe wydanie przyciąga uwagę, a treść czyta się z przyjemnością. Uroku niewątpliwie dodają wspaniale wykonane ilustracje, ryciny roślin bogate w najdrobniejsze szczegóły.
