Co prawda, deszczowych dni coraz mniej, nawet jesienią, tym bardziej warto wiedzieć o nim jak najwięcej. Książkę czyta się dobrze. Uporządkowana tematycznie, na każdej dużej rozkładówce podejmuje inne zagadnienie związane z deszczem, opadami, wodą i jej brakiem.
Minorki to najmniejsze zwierzęta, o których pisze i które ilustruje pan Marcin Minor (zbieżność nieprzypadkowa:). Znamy kilka jego prac i cenimy za styl ilustracji. A po lekturze tej książki także za precyzję, zamiłowanie do przyrody i ekstra przekaz.
Wiosną mały Ben wychodzi do ogrodu ze swoim dziadkiem. Zauważa puszystego trzmiela, a właściwie królową, która obudziła się z zimowego snu i "szuka miejsca do założenia gniazda". Dziadek pokazuje chłopcu, jak działa i zmienia się przyroda, zgodnie z rytmem pór roku.
Trzy opowiadania z głównymi bohaterami: biedronką, zającem i jeżem, uosabiającymi cechy ludzkie, ich marzeniami i kłopotami.
Udało mi się namierzyć stary tytuł przygód Neli z 2014 roku, gdzie mała reporterka ma zaledwie 9 lat i z pasją uczy się odkrywać świat. Filigranowa dziewczynka z wielką odwagą i ciekawością świata przybliża swoje wyprawy w sposób ciekawy i przyjazny. W tej drugiej części cyklu przygód jest wiele i dzieją się na trzech kontynentach. Obserwacje zwierząt i doświadczanie świata opisane jest w 10 krótkich rozdziałach.
.png)
Czeskie opowiadania o parze niedźwiedzi mieszkających razem to gwarancja dobrych historii, czytanych z uśmiechem. Nie-dźwiedź i Miszka są samotnikami, ale udaje im się dogadać i zamieszkać razem w "misimalistycznie" urządzonym domku. Mają doskonałe poczucie humoru, kochają zabawy słowem i jedzenie, a przy tym mają wiele pomysłów na umilanie sobie kolejnych dni.
W tej części, Nela ma już 13 lat. Prowadzi dziennik pokładowy kiedy płynie lodołamaczem na mroźną Antarktydę, podaje dużo ciekawostek, np. nt. Antarktyki, Antarktydy i Arktyki, rodzajów pingwinów, świetnie prezentuje postać korsarza Francisa Drake'a, kiedy przedziera się przez spienioną cieśninę (lepiej nie wypowiadać jego imienia głośno). Odważnie nurkuje w lodowatej wodzie i wypatruje lamparta.
Ta wyprawa wskakuje wysoko na top naszych udanych wypadów. Było cudownie. Dużo zobaczyliśmy, pogoda była rewelacyjna, nastroje też, towarzystwo wyborowe, jedzenie smaczne, i tylko dwie godziny opóźnienia lotu:) i żadnych uszczerbków na zdrowiu (choć oparzenia po meduzach jeszcze się utrzymują).
"Uśmiechnij się do mnie czasem, Panie, słonecznie - na całe niebo. Daj mi pogodę na jesienne dni, tak bardzo dzisiaj potrzebną". SDM. W wesołej zwartej gromadce ruszamy łapać zapasy dobrych chwil na jesienne pluchy, albo przynajmniej na następny tydzień:)
Nela mała reporterka to bohaterka, która imponuje, zaraża pozytywnym nastawieniem do świata, ogromną odwagą, chęcią robienia nowych rzeczy i odkrywania miejsc. Pokazuje, że do wypraw warto być przygotowanym, oczytanym, i traktować świat z szacunkiem i piękną wrażliwością. Czytamy kolejne książki podróżnicze wydawane na przestrzeni lat, i tak mijają nam kolejne wakacyjne wieczory. Książki Neli to kawał solidnej pracy, za które w 2017 otrzymała od magazynu National Geographic nagrodę podróżniczą Traveler za serię książek podróżniczych dla dzieci. Język, jakim Nela opisuje swoje doświadczenia czyta i odbiera się bardzo dobrze, dziecko jest zachęcone do wspólnego eksplorowania i poznawania świata.
Autobiografia naszej planety, jej przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Zgrabnie ujęte najważniejsze zagadnienia w trzech komiksowych rozdziałach. Bogato ilustrowane, i z porcją humoru. Pobudzają ciekawość świata i sprawiają, że chcesz wiedzieć więcej.
Liczę kolejne nasze wspólne edycje wypadowe pod namiot. I doliczyłam się, że to już siódmy raz z rzędu w mieszanych kombinacjach, ale w tym samym miejscu. Z pamięcią mamy już lekkie kłopoty, pakujemy się dłużej, samochody są coraz bardziej wypełnione niezbędnymi przydasiami, jedzenie smakuje wyśmienicie. Integracja, radość z bycia razem, trochę zimne noce, czyste orzeźwiające jezioro, dużo frajdy. Trudno mi było w tym roku zebrać swoje siły, ale bardzo miło było się spotkać z ludźmi, poznać nowe osoby, patrzeć na integrację dzieci i młodzieży. Dużo wspólnej zabawy i dobrej energii.
Niewątpliwie, "lato to pora szczęścia", a serwowane w tej książce opisy specyfiki życia kwiatów kwitnących głównie latem, wprawiają w dobre samopoczucie. Mimo, że książka została wydana w 1907 r., a w języku polskim po raz pierwszy w 1922, to kolejne jej nowe wydanie przyciąga uwagę, a treść czyta się z przyjemnością. Uroku niewątpliwie dodają wspaniale wykonane ilustracje, ryciny roślin bogate w najdrobniejsze szczegóły.
.png)
"Drzewa od zawsze były nam szczególnie bliskie. Pierwsi ludzie na naszym kontynencie żyli przecież w lasach! Drzewa dawały im schronienie, pożywienie i drewno na opał. Ludzie wierzyli także w ich działanie lecznicze... Drzewa uznawano na siedziby duchów, bogów i innych mitycznych postaci".
Nie spodziewałam, że ta książka może się tak bardzo spodobać dziecku. A jednak czytamy ją codziennie wieczorem głośno do snu, oglądamy cudowne grafiki, dajemy się zaskakiwać serwowanym informacjom. Przepiękny album o drzewach i o tym, co w lesie piszczy.
.png)
Największy gryzoń na świecie zyskał dużą popularność w ostatnich latach. Dlaczego? Nie jest przecież milusińskim do tulenia, nie jest wierny i przyjacielski jak pies. Ma małe oczka i uszka, duże zęby, błony między palcami.
To książka przeznaczona na wiek przedszkolny, dla ciekawych świata przyrody dzieci. Ma poręczny format, zaokrąglone rogi, twarde barwne rozkładówki. Służy nie tylko do czytania i podglądania świata mrówek, ale też do zgadywania, szukania i opowiadania.
.png)
"Czy można nie uznawać przyrody, przecież ona jest wszędzie."
"Przyroda to ta łąka. Nasz oddech. My sami.
Odrzucić przyrodę oznacza odrzucić samego siebie".
Wilk to powieść wydana w serii z Poczwarką. Mamy więc pewność, że poruszane problemy psychologiczne młodzieży będą prawdziwe, dotykające serca, bohaterowie wyraziści, dorośli nieidealni, a wilki "łypiące żółtymi ślepiami" i nawołujące "żebyś się bronił".
.png)
Takie serie jak Dzień z życia... to ja bardzo szanuję, i mogłabym czytać bez końca. Ilości ciekawostek i zaskakujących faktów nie zliczysz. Nie raz dasz się zaskoczyć. Wiele razy uśmiechniesz. I będziesz bardzo zadowolony z czasu spędzonego nad lekturą. Popularyzowanie wiedzy i ujmowanie jej w fascynujące historie, Mike Barfield i Jess Bradley mają opanowane do perfekcji.
