Niewątpliwie, "lato to pora szczęścia", a serwowane w tej książce opisy specyfiki życia kwiatów kwitnących głównie latem, wprawiają w dobre samopoczucie. Mimo, że książka została wydana w 1907 r., a w języku polskim po raz pierwszy w 1922, to kolejne jej nowe wydanie przyciąga uwagę, a treść czyta się z przyjemnością. Uroku niewątpliwie dodają wspaniale wykonane ilustracje, ryciny roślin z ich najdrobniejszymi szczegółami.
Autor pokazuje jak działają kwiaty, jak wabią owady, jak porozumiewają się, jak przekazują sobie informacje, jak czerpią wodę, wychylają się do słońca, jakie sztuczki wykonują, by rozmnażać się przy pomocy wiatru czy owadów. Szczegółowo wgłębia się w opisywanie ich nazw części i ich działania. Udowadnia tym samym niejednokrotnie, że człowiek tak naprawdę wiele zaczerpnął z przyrody, że wiele pomysłów, które wydają się dzięki geniuszowi umysłu, tak naprawdę znajdują swój pierwowzór w życiu tych delikatnych, jednocześnie często zdeterminowanych i silnych kwiatów. "Przybłędami tylko jesteśmy, niedawno przybyłymi na Ziemię, toteż odnajdujemy jedynie to, co istniało dawno, i powtarzamy, niby nowością olśnione dzieci, wszystko to, czego dokonało przez wieki życie":)
Literackie eseje o kolejnych gatunkach kwiatów czyta się z przyjemnością, pełne są ciekawostek, ale i wyobraźni, poetyckiej fantazji i wspaniałego języka, którego trudno szukać gdzie indziej. Nic zatem dziwnego, że autor otrzymał w 1911 r. literacką Nagrodę Nobla. Tym bardziej cieszy, że polski wydawca odważnie wydał ponownie to arcydzieło. Polecam Państwa uwadze.
Maurice Maeterlinck, tł. Franciszek Mirandola
wydawnictwo MG, 2017
liczba stron: 192
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz