Nusia! 💗

Nusia to bohaterka z jednej strony zachowawcza, działa zgodnie z wytyczonymi zasadami, ale kiedy dzieje się coś wyjątkowego, wykazuje się dużą wyobraźnią, odwagą i zaradnością.

W "Nusia i baranie łby" nudzi ją basen z rodzicami i gośćmi hotelowymi, bez możliwości budowania i zabawy w piasku. Dlatego szuka piasku za hotelem, spokojnie kopie dołki dla syrenek. A kiedy zauważa jakieś kłębki na sąsiedniej wyspie, udaje się tam. A potem bawi się doskonale, bo ma co robić z wycieńczonym spragnionymi owcami. Odpowiedzialnie schładza, strzyże, karmi, uczy pływać, szyje ubrania, troszczy się co z nimi będzie, jak wyjedzie stąd "Oj, wy moje baranie łbiątka. Niedługo jadę do domu. Jak wy sobie poradzicie? Skutni-hutni - piszczą owce"...

W "Nusia i bracia łosie" marzy o rodzeństwie. Z humorem i dużą wyobraźnią zaprasza do domu trzy łosie, żeby zaopiekować się nimi jak rodzeństwem. niestety zwierzęta są mało poradne, siadają na klockach zamiast się nimi bawić. "Nie wiedzą, co mają robić. Nie mają wprawy". Rzucają zabawkami, skaczą po knapie, bekają, piją wodę z sedesu, robią dużo bałaganu i zamieszania. Dla tak ułożonej osobowości to trudne i męczące, choć bohaterka odznacza się dużą cierpliwością i wyrozumiałością.

W "Nusia i wilki" grzecznie idzie na przedszkolną wycieczkę z dwoma opiekunami. Omija miejsca niebezpieczne. Ale w pewnym momencie kiedy zbiera liście, zostaje sama w lesie. Scena z pojawiającymi się wilkami jest przerażająca. "No dalej, wyłaźcie! Jestem dziecko, które zgubiło swoje przedszkole!" Nusia świetnie radzi sobie z wilkami, układa równo w rzędach, jak w szpitalu, opiekuje się nimi jak doktor, głaszcze, śpiewa smutne piosenki, gotuje zupę z igiełek, mchu i jagódek. 

W "Nusia się chowa" Nusia jest smutna, bo opiekunka która zajmuje się Helenką i bliźniętami podniosła głos "coś ty zrobiła?!". Nusia chowa się, chce być sama, żeby odzyskać równowagę, bo za chwilę znów będzie bawiła się z dziećmi.

Świetne historie, dziecięce emocje, nieśmiałość i odwaga, moc wyobraźni. Fabuła tak poprowadzona, że dziecko słucha ich z zapartym tchem, ale i uśmiechem. Chłonie emocje, zdarzenia i odkrywany świat.

Nusia i baranie łby (oryg. Gittan och fårskallarna)

Pija Lindenbaum, tł. Katarzyna Skalska

wydawnictwo Zakamarki, Poznań 2008

liczba stron: 36 

Nusia i bracia łosie  (szw. Gittan och älgbrorsorna)

Pija Lindenbaum, tł. Katarzyna Skalska

wydawnictwo Zakamarki, Poznań 2008

liczba stron: 36 

Nusia i wilki (szw. Gittan och gråvargarna)

Pija Lindenbaum, tł. Katarzyna Skalska

wydawnictwo Zakamarki, Poznań 2007

liczba stron: 36 

Nusia się chowa (szw. Gittan gömmer bort sej) 

Pija Lindenbaum, tł. Katarzyna Skalska

wydawnictwo Zakamarki, Poznań 2011

liczba stron: 28