Dinozaury są ciekawe wielu ważnych spraw, np. dlaczego przydarzają się złe rzeczy, czy zawsze trzeba przestrzegać zasad, czy rośliny boli, gdy są zjadane, jak być dobrym przyjacielem. I jeszcze kilka innych nieoczywistych, zagadkowych kwestii, które nie są biało-czarne, i warto się nad nimi zastanawiać.
"Duża i mądra" Mela idzie na zakupy do sklepu z warzywami. Babcia wierzy w jej pamięć, siły i odwagę. Przecież kupno woreczka fasoli to nie traki wielki wyczyn. Ale czy Mela sobie poradzi?
Kobalt Kogg opuszcza swoją wioskę Mata-Mata, gdzie ani pieniądze ani przyjaciele "nie rosną na drzewach", w poszukiwaniu dziadka Alfreda. Trafia w dość osobliwe miejsce - do miasta Basara, które rządzi się własnymi zasadami ustalonymi przez pierwszych osadników - biurokratów i zarządców Franklina Stenssona i Demonikę von Sylwanię. Kwitnie tu nielegalny handel, za każdą usługę trzeba płacić, uważać na oszustów, wszystko jest postrzegane w kategoriach oferowania usług lub towarów.
To naprawdę smutne, że mam przed sobą ostatni tom o Tsatsikim. Bohater jest tak uroczy i pomysłowy, że trudno się z nim rozstać. Uwielbiam jego relację z Mamuśką, jej szczerą i pełną czułości miłość, i zdrowy dystans do roli bycia matką. "- Ty wiesz, że jesteś mój, prawda? Spróbowałbyś tylko mnie zostawić! - Ha! - wykrzyknął Tsatsiki. - Wręcz przeciwnie. To ty jesteś moja. Że też rodzice nie mogą się tego nauczyć."
.png)
Helena Hedlund świetnie wyczuwa dziecięcy świat i opisuje go w ciekawy sposób, w pełni oddając emocje i rozumienie świata przez dziecko, wrażliwe jak Kerstin, pełne własnych wyobrażeń, obaw, zaskakujących rozwiązań, ale samodzielne i odważne w działaniu, z charakterem i pełną odpowiedzialnością za siebie.
31 tom w serii Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai cieszy, przynosi frajdę ze śledzenia akcji i szukania winnego zaginięcia kości dinozaura.
.png)
Każdy tom przygód rodziny Obrabków czyta się wyśmienicie, ale to co się tu dzieje z Kryminelką i Ture'em, jak rodzice okazują troskę i zaniepokojenie wobec swoich dzieci, jak przedstawiają swoich przodków, tak zaskakuje i bawi, że można gwizdać z radości:)
"Gdy spałem, zginęły mi wszystkie kamienie. Czy kamienie mogą same gdzieś odejść? Wiem, że potrafią się toczyć, ale teraz zastanawiam się, czy potrafią chodzić".
"Zamknęliście mnie tu jak zwierzę w klatce!"
Anders Sparring przyzwyczaił już nas do tego, że przygody w rodzinie Obrabków są zupełnie wyjątkowe, osnute na ich kłamstwach i kradzieżach, i odstają od wszelkich znanych nam wzorców, a opisane są w przewrotny i dowcipny sposób.
"Czasami szczęście i pech tak się splatają, że nie sposób oddzielić jednego od drugiego. Wtedy wychodzą takie łaciate dni: trochę pechowe, trochę szczęśliwe".
Oto dwa nowe opowiadania o Basi i jej bliskich. Pełne emocji, ciepła, humoru, nauki sztuki życia, w sedno poruszanego tematu, dostosowane do percepcji przedszkolaka.
Zanim zaczniesz czytać tę książkę, schowaj telefon, skarpetki, gazetę, zjedz wszystkie słodycze, dobrze zamknij sklep z zabawkami. Tej rodzinie nie można ufać. Ta rodzina kradnie wszystko, co jej się podoba, i zawsze znajduje świetne wytłumaczenie. Co więcej, bardziej ceni kłamstwo niż prawdę! "Musisz się tego nauczyć, jeśli chcesz sobie poradzić w życiu".
W głowie się nie mieści, jak sprytnie autor przemyca tu humor, jak prowadzi akcję, od której nie można się oderwać, jak kreuje i uosabia bohaterów zwierzęcych. Można się śmiać przy przedmowie, przy dialogach i monologach, przy opisywanych sytuacjach. A w międzyczasie być czujnym, by lis nie sprawił i nam jakiegoś psikusa i uważanie rozglądać się za zwierzętami, które buszują po mieście.
To już szósta i siódma część przygód Smerfów, w których jest omawiany jakiś problem psychologiczny, społeczny, emocjonalny. Poprzez prostą historię i przykład wybranego zachowania jest pokazana sytuacja i sposób wyjścia z niej. A potem omówienie przez psycholożkę dziecięcą i psychoterapeutkę, wyjaśnienie podstawowych wiadomości i odniesienie się do tego, jak się zachować w danej sytuacji.
Do klasy drugiej dochodzi nowa dziewczynka o imieniu Ester. Signe bardzo chce się z nią zaprzyjaźnić. Ester jest odważna, śmiała, chętnie wchodzi w relację, jest na tyle samodzielna, że wraca sama do domu, nosi na szyi klucz do mieszkania, ma swój telefon, gra na nim kiedy ma ochotę. Och jak bardzo Signe chce takiej wolności!
"Pewnie i wam przytrafiają się czasem rzeczy, które właściwie nie powinny się zdarzyć. To znaczy nie zdarzyłyby się, gdyby czegoś tam się nie zrobiło. Albo też wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej, gdyby zrobiło się coś innego. Trzeba wybierać, jak na skrzyżowaniu: w prawo czy w lewo".
