"Uśmiechnij się do mnie czasem, Panie, słonecznie - na całe niebo. Daj mi pogodę na jesienne dni, tak bardzo dzisiaj potrzebną". SDM. W wesołej zwartej gromadce ruszamy łapać zapasy dobrych chwil na jesienne pluchy, albo przynajmniej na następny tydzień:)
Autobiografia naszej planety, jej przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Zgrabnie ujęte najważniejsze zagadnienia w trzech komiksowych rozdziałach. Bogato ilustrowane, i z porcją humoru. Pobudzają ciekawość świata i sprawiają, że chcesz wiedzieć więcej.
Minęły lata, kiedy kilka razy do roku przy każdej możliwej okazji wolnych dni, pakowaliśmy plecaki i ruszaliśmy pociągiem albo autostopem w polskie góry. Teraz jest komfortowo, autem, prosto do celu. Z przystankami na to i owo.
"Żeby iść przed siebie, potrzeba tylko oczu. Możesz kroczyć, nie posiadając nóg, ale jeśli się rozglądasz, wędrówka będzie tylko powolnym przemieszczaniem się w przestrzeni".
Ładowanie energii i chęci do życia musi być. Tym razem Apulia, południowe wybrzeże Włoch. Trochę słońca, wiatru, baśniowe domki trulli, przysmaki, śpiewny język dookoła i spokojne dolce vita. Hektary starych gajów oliwnych, bliskość Morza Adriatyckiego, śnieżnobiałe przytulne miasteczka doliny Valle d'Itria (prowincja Bari z Alberobello i Locorotondo, prowincja Brindisi z Cisternino i Ostuni oraz prowincja Taranto z Martina Franca). Zapraszam na spacer:)
Z ogromną przyjemnością wróciłam do serii 8+2. Pogodna rodzinka spędza pierwszą zimę i świąteczny czas w domku w lesie. Wszystko jest nowe, piece pożerają ogromne ilości drewna. Ciepło i bliskość jest na porządku dziennym, a i przygoda otwiera się przed bohaterami, ponieważ babcia marzy o powrocie do górskich miejsc, które poznała w młodości.
Nasz limit na szczęście zdaje się wyczerpał, za każdym razem wypada coś niespodziewanego. Tym razem grypa, bliskie spotkanie z kaktusem:) Mimo to, a może tym bardziej jestem wdzięczna za to, że udało się być w tylu miejscach i doświadczać piękna hiszpańskich ludzi i miejsc.
Książki w serii Mądra mysz nie tracą zainteresowania mojej małej czytelniczki. Wertowane niemal codziennie, niezależnie od pory dnia. Każdy nowy tytuł cieszy i ciekawi. Jedne stają się bardziej ulubione, inne mniej. Pokazują nowe doświadczenia bohaterki, nowe umiejętności, nie kryją emocji, inspirują do działań, rozwijają słownictwo.
Na pierwszy rzut książka dobrze kojarzy się z przygodami, wyprawą, zdobywaniem niemożliwych szczytów, niezbędnym ekwipunkiem, który obowiązkowo trzeba mieć, by przetrwać. Kojarzy mi się też z grą K2 (nigdy nie udało mi się wygrać:), i z pięknie wykonaną Wyprawą na biegun, w której też trudno dojść do celu.
Wrzesień zaskakuje cudownie słonecznymi dniami. Żal nie korzystać z takiej pogody. Odwiedzamy więc kolejne fantastyczne miejsca, by cieszyć oczy, serca i umysły, pielęgnować przyjaźnie i wygłupy.
Po kilku latach zastoju mocno poczuliśmy brak zimowego wygrzewania się w słońcu. Okazało się, że nie potrafimy przeżyć z uśmiechem zimy będąc ciągle w domu. Dlatego podjęliśmy ryzyko po epoce covidu, w trakcie trwającej obok wojny, by mieć najpierw o czym marzyć, a potem przeżywać radosne spotkania i mieć co wspominać. Trafiło na Granadę położoną w cudnej części Hiszpanii - (W)Andaluzji:) Różnorodność tego regionu przechodzi wszelkie oczekiwania.
"Niewiele ponad 620 kilometrów kwadratowych kraju leży ponad 1000 m n.p.m. To teren ciut większy od obszaru dzisiejszej Warszawy". 91.5 procent terenu Polski nie przekracza 300 metrów nad poziom morza. A jednak ciągnie nas w zwaliste pasma i samotne góry, szukamy tam nienazwanego, mistycznego, wzniosłego, szukamy wyzwań, pokonujemy niebezpieczeństwa. A jednak nie ma całkowicie bezpiecznych gór, szlaków, dróg, siła i powodzenie tkwi w człowieku.
To jest tak, kiedy jestem w domu, dobrze mi z książką i kawą. Kiedy wyruszę z miejsca swojego komfortu, nie chce mi się wracać do codziennej rutyny. Tym razem padło na Beskid Sądecki i Niski, chwilę na Słowacji i kilka uroczych miejscowości. Zapakowani minimalistycznie, a jednak po brzegi, w dobrych nastrojach, z wielką chęcią na zdobywanie nowych i starych (sprzed 20 lat) szczytów, na odkrywanie uroków miejsc noclegowych.
"Naszą wolnością jest nasze "wierhowanie", przenikanie w głąb, szukanie tego, co nietykalne, jedyne, przemienianie w wewnętrzny głaz człowieczeństwa".
Oddalone tak mocno Bieszczady kuszą swoim pięknem i rozpalają marzenia. Urocze połoniny, wspaniałe szczyty, delikatne podejścia, ocienione powroty. Dawno nie miałam tej przyjemności, aż w końcu się nadarzyła. Lata mijają tak szybko, że wracam co rusz w stare dobre miejsca i okazuje się, że od ostatniego pobytu minęło kilka lub kilkanaście dobrych lat, które niepostrzeżenie upłynęły na pracy, obowiązkach, zajmowaniu się rodziną.
Kilka miesięcy temu w zimowe wieczory zachwycaliśmy się sylwetkami polskich pionierów. Teraz mamy niewątpliwą przyjemność z poznawania/utrwalania/poszerzania naszej wiedzy o polskich podróżnikach. Niektóre sylwetki powtarzamy wielokrotnie zadziwiając się odwagą i niezwykłym hartem ducha podróżniczego. I marzymy, bo co nam pozostało:)
Historia życia Macieja Berberki przejmuje, pasjonuje, zachwyca, pokazuje, że to, co komu pisane, spełnia się. Zdobywanie pięciu ośmiotysięczników, wspinaczka z rodziną, turystami, alpinistami na tyle szczytów. Niesamowita frajda z życia, czerpanie sił z małżeństwa i rodziny, z tworzenia sztuki w drewnie, z bycia spokojnym beztroskim artystą, i jak magnez przyciąganie gór. Bo kto raz pozna ten smak, powraca w nie, a kto doświadczy porażki, chce kiedyś udowodnić sobie, że to jednak góra dla niego, że jest w stanie tam dojść.
