To kolejna karciana gra po Snu i Krukach, w którą mam przyjemność grać z młodym pokoleniem w mojej rodzinie. Ośmiolatek radzi sobie doskonale, rozgrywki mijają szybko i przyjemnie. Dobór kart, wymiana nie stanowią problemu, trzeba tylko pamiętać o 3 kartach funkcyjnych z Krukami, i ich działaniu (albo sprawdzać w instrukcji).
Łowcy skarbów to gra, która stała na półce od lat, w końcu ktoś ją rozszyfrował i zagraliśmy raz, drugi, piąty. Okazała się przystępna, ciekawa, ładnie rozgrywana. Mechanika działa poprawnie, dynamika bez czekania i frustracji, satysfakcjonująca przy kolejnych rozgrywkach. Zasady jasne, a każda kolejna rozgrywka szybciej rozgrywana.
Dobieraj karty, kolekcjonuj wybrane gatunki lub pory roku, pamiętaj co tam ląduje na stos zakrytych kart, czego jeszcze potrzebujesz. Skupienie działa na korzyść, ale liczy się dobra zabawa:). Nie każdy od razu zapamięta wszystkie zasady, choć wcale nie ma ich tak wiele, i to też może być zabawne.
Akcja dzieje się w Szkocji spowitej mgłą. Naczelnicy klanów spotykają się by prowadzić narady, negocjacje i wybrać najlepszych kandydatów chętnych do dołączenia do klanów. Gra toczy się o honor, wpływy i podtrzymanie szkockiej tradycji.
Dobieraj składniki, komponuj mikstury, bądź czujny, korzystaj z pomocy kart. Wystarczy chwila nieuwagi, pecha, i eksperyment wybucha, a ty zostajesz bez punktów.
Ta gra to czysta przyjemność dokładania kafelków i uruchamiania splotu akcji, które się dzieją kiedy kolejne kształty na kafelkach pasują do siebie. Bo im dłuższa reakcja, tym więcej zdobytych kafelków, a im lepsze kafelki, tym większe bonusy do zdobycia.
Wirus to karciana szybka gra kierowana do młodych odbiorców w wieku szkolnym. Same z powodzeniem mogą w nią grać, pilnować zasad, dążyć do osiągnięcia wyznaczonego przez reguły celu - zebrania czterech kart ze zdrowymi organami. Młodsi także szybko wychwycą jak rozgrywać swoje karty z ręki, a starsi znajdą frajdę w rozgrywkach z dziećmi lub z dorosłymi. Gra z powodzeniem może być rozkładana między dwa czy trzy pokolenia osób i może w nią grać od dwóch do sześciu graczy. Rozgrywki są dynamiczne i przyjemne, choć sporo w niej negatywnej interakcji.
Legendarni wynalazcy skradli nam zimowo-wiosenne popołudnia. Prowadzenie zespołu naukowców w każdej kolejnej rozgrywce było jaśniejsze i łatwiejsze, choć nie zawsze prowadziło do wygranej.
Pięknie wydana Nowa Gwinea, pełna zieleni, endemicznych roślin, delikatnych rajskich ptaków i porozrzucanych tu i ówdzie niewielkich osad ludzkich. Gracze wcielają się w budowniczych na tej wyspie i budują wioski.
Jak lekko i przyjemnie utrwalać tabliczkę mnożenia? Może lecąc z Ziemi na Księżyc albo próbować jako pierwszy ułożyć w linii swoje pionki?
Odkopana sprzed lat gra Pandemic stała się bardzo aktualną. Nie jedna a cztery choroby chcą zawładnąć światem i zainfekować każdy z kontynentów. Zadaniem graczy jest niedopuszczenie do zagłady ludzkości i jak najszybsze wynalezienie szczepionek na cztery epidemie chorób.
Szybka gra logiczna dla dwóch osób, na rozruszanie umysłu, na szukanie porządku w chaosie, na ćwiczenia sztuki planowania i strategii, jako urozmaicenie od szachów. Pojedynki bywają zaskakująco szybkie, kiedy przeciwnik jest mega skupiony i ma dobrze obmyślony plan, lub przeciągające się, kiedy obaj gracze zaprowadzają ład w wykładanych i dobrze zamienianych kolorach.
Początkowo wydaje się skomplikowana. Po rozegraniu pierwszej rundy, jest lepiej. A każda kolejna rozgrywka to już spora przyjemność. Rodzinnie z dziećmi od 8 lat można grać z powodzeniem, choć wymaga myślenia wielokierunkowego, testowania różnych opcji, żeby dążyć do zdobywania punktów na różne sposobów i wygranej. Jednakże jest na tyle dopracowana, że nawet porażka nie boli tak bardzo, bo sama w sobie gra przynosi satysfakcję.
Lekka i przyjemna gra karciana oparta na pomyśle Reinera Knizi. A to oznacza minimum zasad i dużo zabawy:)
Co by zrobić wczesnym rankiem, zanim zaczną się lekcje on-line? Co zapakować do plecaka na majówkę? Może Criss Cross? Kocham gry, których zasady poznaje i tłumaczy się w mig, a potem z przyjemnością rozgrywa kolejne tury, szybko i z wielką frajdą.
To gra petarda, więc "Lećmy" (jak Jurig Gagarin przy starcie). Podobnie jak Splendor (podobny schemat działania), wymaga dobrej strategii i łatwo się nie znudzi.
Przenieśmy się tysiąc lat wstecz, wczujmy w role chińskich szlachciców, którzy planowaniem i odpowiednim zarządzaniem próbują budować swoje prowincje, polepszać dobrobyt swój i poddanych. Potrzebują do tego dworzan o różnych specjalizacjach, muszą zapewnić im byt, a ci w zamian swoimi umiejętnościami chronią pana przed tym, co się dzieje z miesiąca na miesiąc.
Azul to pierwsza nasza gra w budowanie wzorów według ściśle określonych zasad. Do Sagrady było już łatwiej podejść i przyswoić zasady, choć przy Azul Sagrada teraz wydaje się petardą, mechanika jest oczywiście inna, narzędzia do wykorzystania urozmaicone. A że sam motyw równie cudny jak portugalskie azulejos, więc gramy, uwielbiamy, zachwycamy się i turlamy kostki z kim się da:)
