Bardzo lubię te dość skromne i proste, a dzięki temu piękne opowieści "Światła Północy", które pierwotnie powstawały jako komiks internetowy. Pejzaże, postaci, osadzenie w norweskim folklorze, pełnym fantazji i niemożliwych akcji, motywy z walecznymi Wikingami.
"Tutaj człowiek odczuwa, że jest w przyrodzie tylko paproszkiem".
Reportaże dla dorosłych Ilony Wiśniewskiej (Białe i Hen) towarzyszyły mi kilka lat temu w zimowe wieczory. Teraz mam przyjemność poznać jej książkę dla dzieci w wieku szkolnym i dla młodzieży. Jestem zachwycona, bo jest w moim odczuciu rewelacyjna. Przygody dwunastoletniego Daniela z odważną i wspaniałą ciocią po bezkresnych terenach najbardziej na północ wysuniętą wyspę Spitsbergenu napisane są ze znawstwem miejsca, przywołują mnóstwo ciekawostek przyrodniczych, i dzięki temu nie są zwykłymi przygodami, ale młody czytelnik przy okazji dowiaduje się bardzo wiele. I to jest super!
Spitsberegn- największa wyspa Norwegii, leży na półwyspie Svarbald na Morzu Arktycznym. Górzysta, pokryta lodowcami. Tu trafia młody wiekiem (37 lat) i duchem Harald Soleim w 1977 roku, w celu posmakowania życia trapera.
