"Najdziwniejsze jest to, że możecie ciężko pracować, wytrzeźwieć i zachowywać trzeźwość, ale uzależnienie nigdy nie zniknie z waszego mózgu. Zawsze pozostanie tam takie miejsce, które tylko czeka, żeby wami zawładnąć". Książki Katherine Glasgow przykuwają uwagę, trzeba je czytać, bo są mocne, ważne i potrzebne.
"Jen S. jest z tych, co tną płytko; podobne do gałązek krótkie blizny pokrywają jej nogi i ramiona. Francie to poduszeczka do szpilek. Kłuje się drutami do robótek, patykami, igłami, co jej wpadnie w rękę. Sasha tnie się klasycznie - ukośne jasnoczerwone linią znaczą jej ramiona, nie wbija głęboko. Isis przypala. Blue to skomplikowana istota, ma wszystkiego po trochu: złego tatę, zęby zniszczone od mety, ślady po przypalaniu papierosem, ślady po żyletce... Louisa jest jak królowa", była tu pierwsza. Blizny Sue są "jak tama, jak żeremia. Bobry przynoszą kolejne gałęzie, układają je na poprzednich".
"Chcę, żeby wszystko było w porządku - mówię cicho. - Czy z nami będzie w porządku? - Nie wiem. - Joey zarzuca worek na ramię. - Ale może uda nam się chociaż do tego zbliżyć".
