Serce i pazur. Opowieści o uczuciach zwierząt

Krótkie opowieści nt. zwierząt rodzimych i egzotycznych, ich zachowania, instynkt, odczucia. Autorka z empatią, humorem i lekkością odnosi się do świata przyrody, tworząc ponad pół wieku temu miała zupełnie inną wiedzę nt. świata zwierząt. Kierowana pasją, i miłością do przyrody, nie brała pod uwagę naukowych badań, choć chętnie je zgłębiała. Stąd emocjonalne podejście do opisów, zachwyt i wyrażanie swoich myśli, anegdoty, osobiste refleksje.

Służące do wszystkiego

 

„Andzia dałaby sobie za nas utoczyć krew”

Po Chłopkach czas na Służące. Autorka pisze w bardzo przyjazny sposób, tak że nie czuje się upływających stron. A losy ludzi, które porusza są niezwykle przejmujące. Służące trafiały na domy, gdzie ogrom obowiązków często je przytłaczał. Stworzone „do trywialnych czynności” odpowiednio przyuczone, bez prawa do wypoczynku, urlopu, panie od wszystkiego (pokojówki, kucharki, opiekunki, sprzątaczki), od prania, przez podawanie kawy, otwieranie drzwi, wysłuchiwanie kłopotów, robienie zakupów, po opiekowanie się dziećmi i nieraz zastępowanie im matki. Po skończonej służbie lub w trakcie dostawały mniej lub bardziej obiektywne opinie, które albo dodawały im skrzydeł i szans na znalezienie lepszej służby, albo zamykały drogę do dalszej pracy. Często bezimienne, zwykle zwane Kasią, Marysią albo Andzią, bo po co pamiętać ich imię, skoro za chwilę się zmieni, a i wyższość łatwiej tak okazać i jej zależność od pana.

Chłopki. Opowieść o naszych babkach

To jedna z tych książek, które czyta się z zapałem i nie liczy stron:) Odnalazłam w niej sporo znanych historii opowiadanych przez mamę czy babcię. Nie tylko ja, bo myślę, że wielu z nas na przestrzeni dwóch trzech pokoleń odnajdzie jakieś ślady tych historii. A może mierzy się z dziwną oszczędnością, może zna w otoczeniu osoby, które okazują miłość przez jedzenie, może wykształceniem i ucieczką znalazł "furtkę do lepszego życia", może udało mu się przełamać okrutną zasadę „Kto się pod ławą urodził, nigdy na nią nie wejdzie” i cieszy go świadomość, że nie musi przez lata chodzić w tych samych butach. Może ciąży mu niskie poczucie i odnajdowanie miejsca w szeregu bez walki o swoje potrzeby i marzenia. Może genealogiczne śledztwo powoduje dziwną melancholię, bo "polska chamofobia" trwa, a chłopskie pochodzenie zwykle traktowane jest jako gorsze.

Książka na jesień

Nuda, samotność, praca, nie zawsze przyjemna pogoda. Więcej czytam, szybciej męczę oczy:) Oto, co ostatnio wpadło w moje ręce pomiędzy dziecięcymi lekturami.