"To był po prostu ciężki rok, dużo się wydarzyło - mówi. Wiem. Miałem powiedzieć "przepraszam", ale mam dość przepraszania wszystkich. Mam dość ciągłego biczowania się. Nie chcę przepraszać, że czuję się winny, nie chcę przepraszać, że zostałem zaatakowany, nie chcę przepraszać, że postanowiłem zobaczyć się z bratem".
Dziwni jesteście! Dziwnie się zachowujesz. Jakaś taka dziwna jesteś... Kiedy słyszysz takie komentarze, kiedy sam/sama postrzegasz siebie jako nieco inną/innego, masz nietypowe zainteresowania, nie idziesz w rytmie ogółu, szukasz swoich miejsc i ludzi. Odnajdujesz się wśród podobnych sobie. Może nawet znajdziesz z nimi wspólny język, przeżyjesz coś, co będziesz wspominać przez lata?
"Ona znęca się nade mną psychiatrycznie. Moja psychika tego nie wytrzyma" to ulubione zdania z tej książki (i filmu) moich synów, które potrafiły nas nie raz rozbawić podczas wakacyjnych dni. Powieść jest rewelacyjna, dzieciaki doskonale rozumieją Waldusia- głównego bohatera i jego położenie. I chyba bardzo im odpowiada jego wyrazistość, humor, umiłowanie gamingu, granie w drużynie, zmiany, które dzieją się pod wpływem zwariowanej cioteczki.
