Losy dziewięcioletniego Rafała żyjącego w okupowanej Warszawie czyta się z przejęciem. Jego relacja z ukochanym dziadkiem porusza, zatroskanie i pomysł dziadka o dalsze losy dziecka zasługuje na uznanie. Chłopiec jest bystry, ukochany i mądrze wychowywany przez dziadka, chętnie i dużo czyta, a największe wrażenie robi na nim "Wehikuł czasu" H. G. Wellsa, do którego odnosi się wielokrotnie podczas życia w getcie i poza nim. Ponieważ widzi wiele analogii między uciskanymi przez Morloków Elojami a okupantem niemieckim i narodem żydowskim.
