"To był po prostu ciężki rok, dużo się wydarzyło - mówi. Wiem. Miałem powiedzieć "przepraszam", ale mam dość przepraszania wszystkich. Mam dość ciągłego biczowania się. Nie chcę przepraszać, że czuję się winny, nie chcę przepraszać, że zostałem zaatakowany, nie chcę przepraszać, że postanowiłem zobaczyć się z bratem".
Ta lektura odkrywa wiele aspektów, pomaga w ich zrozumieniu, a przede wszystkim odsłania proces dojrzewania, pomaga rodzicowi zrozumieć go i przejść z lżejszym sercem i umysłem przez ten nietypowy czas. Pokazuje wielokrotnie, że rodzic nie musi ze wszystkim sobie radzić, że warto zwracać się do fachowców, kiedy coś niepokoi czy przerasta. Pomaga łagodniej przechodzić z dzieckiem przez okres buntu, złości, kłopotów, jakie pojawiają się wraz z dojrzewaniem.
.png)
Mea Lee to 13-letnia bohaterka filmu animowanego Disney/Pixar. Wychowuje się w Kanadzie, ale rodzina ma pochodzenie chińskie, i wiele tradycji i zwyczajów przenika do jej świata. Kiedy wchodzi w okres dojrzewania, doświadcza przedziwnej zmiany. Dowiaduje się, że zawsze pod wpływem dużych emocji będzie zamieniać się w dużą czerwoną Pandę!, to jej drugie "ja". To zaskakujące, niewiarygodne, wstydliwe, a czasem i dochodowe:)
Każdego roku Elof ze starszą siostrą Marcelą z wielką radością przygotowywali się do świąt, uczestniczyli w odkrywaniu kalendarza i wypełnianiu zadań, dekorowaniu domu, itp. Teraz Marcela ma trzynaście lat, zwykle zamyka się w swoim pokoju, nie biega rano do kalendarza i nie pomaga bratu w rozwiązywaniu adwentowych zadań. To nowy nieznany czas dla Elofa.
To książka, którą się chłonie błyskawicznie, z uśmiechem na twarzy. Humla Hansson ma dwanaście lat, głowę pełną wyobraźni, talent do komentowania rzeczywistości, wnikliwy umysł, błyskotliwe i sarkastyczne poczucie humoru, przyjaciółkę Nourę, z którą może wszystko.
Przed nami szósta część bestsellerowej serii Szkoły szpiegów. Moc humoru, nieprawdopodobnych akcji, ocierania się o śmierć, dojrzewania nastoletnich agentów i ćwiczenia się w fachu. Czyta się błyskawicznie, z uśmiechem i podziwem dla autora za tak błyskotliwe prowadzenie akcji (specjalnie prowadził badania w Meksyku, żeby przybliżyć jego naturę, klimat; przy okazji namawia do dbałości i troski o przyrodę i przypomina o nieuchronnie zmieniającym się klimacie i widma klęski czy to za sprawą organizacji "potężnej ale niewielkiej Pająka czy bez).
Wartościowa lektura dla rodziców małych i dużych dzieci, którzy chcą, by rodzina odżywiała się prawidłowo, poprzez pielęgnowanie dobrych nawyków budowała więzi międzyludzkie i opierała się na nich. By rozumieć zachodzące procesy i zapobiegać problemom z jedzeniem u dzieci małych i w wieku dojrzewania. By wiedzieć, kiedy do jakiego specjalisty udać się po pomoc, kiedy dziecko je za mało, za dużo, dziwnie, nieproporcjonalnie. By zwracać uwagę na to, co jemy i jak jemy, na to, że wspólne posiłki budują więzi międzyludzkie, próbowanie nowych smaków poszerza horyzonty poznawcze, a smaczne dania poprawiają samopoczucie i otwierają na interakcje międzyludzkie.
Nowe miejsce i szkoła. Główna bohaterka jest sama, czeka na jakąś bratnią duszę, "to będziemy razem w klasie, co nie?". Czeka, bo od początku do końca nie potrafi się odnaleźć, przywiera do innych, nie umie wydobyć siebie z siebie, ma poczucie, że nie pasuje. Kiedy na horyzoncie pojawia się Kinga, bezimienna dziewczyna lgnie do nie mocno, wydaje jej się że to przyjaźń na całe życie.
Tak doskonałej lektury nie spodziewałam się, połknęłam ją zachłannie, z nieskrywanym uśmiechem i lekkim bólem, w zależności od tego, co się dzieje z bohaterem i jego współlokatorami.
"Jest się tym, kim się jest. I trzeba być z tego dumnym".
Nie wiem, jak to się stało, ale przeczyłam tom 3 przygód Tsatsika (tu znajdziesz inne tomy) i dopiero teraz wpadł w moje ręce, ale może to i dobrze, bo przyniósł dużo radości i frajdy z lektury, która czyta się jednym tchem i z uśmiechem na ustach, i jest idealna na wakacyjny czas.
"Możemy przeżyć bez wszystkiego poza miłością"
Poetycka powieść Sarah Crossan to zdecydowany głos przeciwko karze śmierci, niesłusznym oskarżeniom, wadom systemu sprawiedliwości. Przy pomocy minimum słów niezwykle trafnie dobranych i zestawionych autorka kreśli historię amerykańskiej rodziny, której losy wywołują w czytelniku dużo emocji.
.png)
Kostek, Draka, Policjanna i Art mieszkają w sennym niewielkim miasteczku, gdzie jesienią "pachnie palonymi śmieciami". Tu wszyscy się znają, wszystko o sobie wiedzą, kiedy przybywa ktoś nowy, od razu jest wychwycony. Paczka przyjaciół lubi spędzać ze sobą czas, wspólnie gotować, gadać, działać, nikt z nich "nie cierpi na nadmiar pieniędzy". Znają siebie i swoje rodziny, dziejące się w nich zmiany. Są otwarci na nowe znajomości, pozwalają szachiście Chudiniemu gościć w swoich kręgach.
To naprawdę smutne, że mam przed sobą ostatni tom o Tsatsikim. Bohater jest tak uroczy i pomysłowy, że trudno się z nim rozstać. Uwielbiam jego relację z Mamuśką, jej szczerą i pełną czułości miłość, i zdrowy dystans do roli bycia matką. "- Ty wiesz, że jesteś mój, prawda? Spróbowałbyś tylko mnie zostawić! - Ha! - wykrzyknął Tsatsiki. - Wręcz przeciwnie. To ty jesteś moja. Że też rodzice nie mogą się tego nauczyć."
Kamila wychowywana przez samotną mamę i babcię nie opływa w luksusy. Kiedy jest w ósmej klasie i dostaje zaproszenie na urodziny, jest szczęśliwa. Mama oddaje jej apaszkę, żeby miała prezent, który Wiktoria komentuje "to chyba jakaś ścierka do kurzu". Sebastian, brat Wiktorii zachęca Kamilę do tańców, stawia jej drinki. A potem, do sieci trafia film, jak pijana człapie pod ścianę. „W szkole zawrzało”.
.png)
"Pamiętam, jak koleżanka przyszła do mnie już jakiś czas po mojej pierwszej miesiączce, żeby się pochwalić, że dostała swoją. Stanęła w drzwiach i powiedziała: kryptonim czerwone gacie".
Dzieci nie przestają zadziwiać swoją ciekawością. Zadają takie pytania edukatorce seksualnej, że rzeczywiście można być zaskoczonym. Otrzymujemy od niej rzetelne odpowiedzi, ale nie brakuje przymrużenia oka i dowcipu, zwłaszcza kiedy spojrzymy na ilustracje.
.png)
"Czas płynie z zawrotną prędkością i szkoda go marnować na trzymanie ludzi na dystans. Albo w prawo, albo w lewo." Lekko mija te 416 stron, historia toczy się szybko, są w niej niespodzianki i naturalne koleje losu. Historia przyjaciół Noah i Bee z Santa Monica w Kaliforni rozkręca się na dobre. Przyjaźń przeradza się w cudowną pełną miłości bliskość. Ale każde z nich przechowuje mocno w sercu przeszłość, mierzy się z problemami, zazdrością. Czas musi pokazać, co będzie dalej.
Czarująca, cudna opowieść o człowieku. Zbiór ilustracji norweskiej ilustratorki i krótkie zdania przetłumaczone na język polski przez Wojciecha Manna.
.png)
"To, co dla jednego będzie wyrazem przyjaźni, dla drugiego będzie świadectwem miłości".
Ależ dobrze się czyta tę powieść dla młodzieży. Niepewność pozostaje niemal do końca. Idealna Marissa, wzorowa uczennica i nienaganna córka w końcu decyduje się na nutkę szaleństwa. Przyjaźń z Małpiszonem jest przezabawna i godna pozazdroszczenia, że przetrwała tyle dobrych lat. A zakochanie tak niewinne i urocze, i to zamotanie, to zagubienie... Cudowne.
.png)
„Kanał o tylko mały ścieg w tkaninie życia, to dlaczego czułam się tak, jakby ktoś wyrwał mi serce?"
Eva Andersen to 13-letnia bohaterka podwójnego życia: vlogowego i realnego. Jej rodzice mają kompletnego bzika na punkcie rejestrowania na kamerze każdej minuty jej życia. Ba! Na blogu pisali przez lata o planach na dziecko, a kiedy na teście pojawiły się dwie kreski szybko podzielili się tym w sieci. „Eva była gwiazdą internetu, jeszcze zanim wyskoczyła z macicy”.
