"Dawno, dawno temu (dokładnie w zeszły wtorek), nie za górami, za lasami, tylko na ulicy Żurawinowej pod numerem 13 otworzyła się zielona furtka i wyszła z niej niewielka dziewczynka". Brzmi zachęcająco, a dalej jest tylko lepiej, zabawniej, z wieloma zaskoczeniami, błyskotliwością i nowoczesnym trybem baśniowości, i ekstra kwitowaniem historii kolejno pojawiających się praw dziecka.
Rezolutny Czerwony Kapturek jest główną bohaterką, która świetnie sobie radzi w wielu sytuacjach, pokazuje dzieciom-odbiorcom książki, jak umiejętnie, z przekonaniem i gracją ucierać nosy dorosłym, którzy nie potrafią zachować się kulturalnie, w poczuciu władzy naruszają godność dzieci, pozbawiają szacunku, głosu, autonomii, beztroskiego dzieciństwa. "Miała zadarty, pokryty piegami nos i niezwykle duże stopy w czerwonych trampkach." Zanosi smakołyki babci, odpędza się od buziaka i tulenia skołtunionego wilka. Bo "Nikt nie ma prawa krzywdzić dziecka, ani dotykać go w sposób, który je zawstydza, przeraża, wprawia w zakłopotanie... Nikomu nie wolno bić dziecka. Ani zmuszać go do pracy, która szkodzi jego zdrowiu, rozwojowi, edukacji. Dzieciom przysługuje prawo do dobrego traktowania i godziwych warunków życia.
Potrafi obronić słabszych, wyraźnie tłumaczy sąsiadowi obrażającemu dzieci i straszącemu psem, że "Dziecko ma prawo do swobodnej wypowiedzi o tym, co go dotyczy, a jego zdanie winno być brane pod uwagę. Dziecku wolno mówić, co myśli i co uważa za słuszne".
Daje nauczkę sprzedawczyni używającej brzydkich słów "Liczę wszystkie obraźliwe słowa, jakich użyła Pani pod naszym adresem. Pięć krótkich zdań i pięć wyzwisk, od których język czernieje": "Nikt nie ma prawa naruszać godności dziecka, obrażać go, ani poniżać. Dziecku przysługuje to samo prawo do szacunku, jakim cieszą się dorośli".
Książka zawiera 9 ekstra historii z bajkowymi/baśniowymi bohaterami (Pinokio, Baba Jaga). Czerwony Kapturek pojawia się wszędzie jako supermenka, która niczym porucznik Judy Hops, wychwytuje błędne zachowania i broni słabszych, a zamiast mandatów wyciąga starannie wykaligrafowane plakaty ze stosownymi prawami dziecka i podpisem Rzecznika Praw Dziecka.
Autorka w sposób prosty, przejrzysty, z codziennych sytuacji, które napotykamy, wyprowadza i tłumaczy zagadnienia prawne. Nie abstrakcyjne i wydumane, a z podwórka i najbliższego otoczenia. To dobra lektura do zaciekawienia i zrozumienia praw dziecka. Z ekstra ilustracjami, niczym plakaty, Edgara Bąka. Powstała w 25 rocznicę Konwencji o Prawach Dziecka pod honorowym patronatem Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka, w 2014 roku. Wskazuje też, by nie bać się dzwonić na Telefon Zaufania 800 12 12 12, kiedy pojawiają się kłopoty nie do przeskoczenia.
.png)
.png)
Joanna Olech, il. Edgar Bąk
wydawnictwo Wytwórnia, Warszawa 2014
liczba stron: 88
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz