Wilk

"Czy można nie uznawać przyrody, przecież ona jest wszędzie." 

"Przyroda to ta łąka. Nasz oddech. My sami. 

Odrzucić przyrodę oznacza odrzucić samego siebie".  

Wilk to powieść wydana w serii z Poczwarką. Mamy więc pewność, że poruszane problemy psychologiczne młodzieży będą przenikliwe, prawdziwe, dotykające serca, bohaterowie wyraziści, dorośli nieidealni, a wilki "łypiące żółtymi ślepiami" i nawołujące "żebyś się bronił".  

"Zdania, które mama zaczyna od: A tak w ogóle, nie kończą się dla mnie dobrze. A tak w ogóle zapisałam cię na obóz". Obóz znajduje się w środku lasu, to tylko tydzień, prawie cała klasa tam jedzie, ja nie dostałam urlopu. Poza tym, odrobina przyrody ci nie zaszkodzi:) Takie itp. zdania słyszy pewnie niejedno dziecko w ostatnim czasie:) Nas mocno rozbawiły i sprawiły, że lektura zachęciła do poznania jej. Nie każdy lubi przyrodę, wędrówki, plecak. Obóz może się kojarzyć nie tylko z przygodą, ogniskiem, przyjacielskimi wspomnieniami na lata. Ale też z kleszczami, komarami, chaszczami, pajęczynami, śmierdzącymi toaletami, chichoczącymi "grupkami gamerów, sportowców, kujonów, koniar", wykluczeniem społecznym, wyśmiewaniem, dokuczaniem, dręczeniem, z którym nikt sobie nie radzi, a dorośli zsuwają go na bok, "spróbujcie najpierw radzić sobie sami". Bo to jest także historia o dręczycielach klasowych, na których zwykle nie ma sposobu. "Żart jest śmieszny tylko wtedy, kiedy wszyscy mogą się z niego pośmiać". Główny bohater wielokrotnie, kiedy już znalazł się w pokoju z Jörgiem, polubił go nawet, miał ochotę stanąć w jego obronie, ale zwykle brakowało mu albo odwagi albo pomysłu, jak odciąć go od łatwej do przewidzenia sytuacji. Trzeba przyznać, że Jörg imponuje. Umiejętnie izoluje się od tych wszystkich "wypadków", szuka sobie wyciszających i przywracających równowagę zajęć (rysowanie, układanie kostki Rubika), ma w sobie duże pokłady dobrych wspomnień przeżytych z tatą, chętnie dzieli się historiami o zdobytych szczytach, umie spędzać czas sam ze sobą "na uboczu, jak zawsze". Skupiony, spokojny, samotny, nie potrzebuje nikogo, żeby być szczęśliwy. Może dlatego tak drażni Marka i jego koleżków?

To historia o różnorodnych osobach, gdzie nie każdy musi lubić to samo. Ktoś lubi się uczyć, ale nie cierpi przyrody i aktywności z nią związanych "Wolę czytać o przygodach niż sam je przeżywać. Bąble z książek nie bolą". Ktoś nie podziela rówieśniczych zainteresowań. "Czemu bez przerwy rozpraszają mnie i denerwują drobiazgi, głupie dowcipy i zarzucone na ramiona toporki? Jak piękne musi być życie kogoś, kto umie zignorować nieistotne szczegóły... Nie lubię praktycznie niczego, co lubią ludzie w moim wieku, albo wydaje mi się to nudne i bezsensowne...". A z drugiej strony nacisk do bycia razem, bo "To wspólny obóz, a ty jesteś częścią wspólnoty". A może komuś trudno jest wpasować się w grupę, czuć się jej częścią tak po prostu? Może przyjemniej/wygodniej/niekoniecznie łatwiej, jest być samotnym niezależnym, wolnym, a chwilami groźnym wilkiem?

To także historia o wychowawcach, którzy mają do zrealizowania cele, bez oglądania się na samopoczucie jednostek. I o wytatuowanym kucharzu, który nie musi znać imion obozowiczów, aby nawiązać z nimi dialog, słuchać i rozumieć. O relacjach w grupie nastolatków, trudnościach w dostosowaniu zajęć. Książka zdobyła wiele nagród, np. Deutscher Jugendliteraturpreis  - najważniejszą niemiecką nagrodę dla literatury dziecięco-młodzieżowej, znalazła się na liście najbardziej godnych uwagi książek dla dzieci z całego świata – White Ravens 2024. To wyśmienita powieść psychologiczna, napisana błyskotliwym językiem, z poczuciem humoru i dystansem do świata, pomimo trudnego tematu dręczenia i przemocy w grupie. Myślę, że podjęta tematyka znajdzie uznanie wśród czytającej młodzieży.

Wilk (niem. Wolf), seria z Poczwarką

Saša Stanišić, il. Regina Kehn, tł. Małgorzata Gralińska

wydawnictwo Dwie Siostry, Warszawa 2026

liczba stron: 192